ﻗﺒﻴﻞ ﺿﺤﻰ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻋﴩ ﻣﻦ أﻳﺎر ﻭﺻﻞ أﺣـﺪ رﺟـﺎﻝ راس اﻟﺴــﺮﻭ, إﱃ اﻟﻘﺮﻳﺔ اﻟﺘﻲ ﻳﺴﻜﻨﻬﺎ أﺑﻮ ﺟﺎﴎ, ﻛﺎﻥ ﻭاﺣﺪا ﳑﻦ ﺗﻮﺟﻬــﻮا ﴍﻗﺎ ﺣــﺘﻰ اﺳــﺘﻘﺮ ﺑﻌﻴﺪا ﻫﻨﺎﻙ, ﰲ ﳐﻴﻢ اﻟﻮﺣﺪات ﻟﻼﺟﺌﲔ, ﻋﲆ أﻃﺮاﻑ ﻣﺪﻳﻨﺔ ﻋﲈﻥ.
ﻛﺎﻧﺖ ﻓﺮﺣﺔ أﺑﻮ ﺟﺎﴎ ﺑﻪ, ﻓﺮﺣﺔ ﻻ ﺗﻌﺎدﳍﺎ ﻓﺮﺣﺔ. ﺳـﺄﻝ اﻟﻀـﻴﻒ ﺳـﺆاﻟﻪ اﻟﻮﺣﻴﺪ اﻟﻌﺎﻟﻖ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ.
− ﻫﻞ زار أﺣﺪﻛﻢ راس اﻟﴪﻭ?
− ﻛﻞ اﻟﺬﻳﻦ اﺳﺘﻄﺎﻋﻮا اﺣﺘﲈﻝ زﻳﺎرﲥﺎ. ﺑﻌﻀﻨﺎ ﱂ ﻳﺴﺘﻄﻊ أﻥ ﻳﺮاﻫﺎ ﻣﻬﺪﻣﺔ.
أﻧﺖ ﻗﺎدﻡ ﻟﺰﻳﺎرﲥﺎ, أﻟﻴﺲ ﻛﺬﻟﻚ?
− ﻫﺬا ﺻﺤﻴﺢ, ﻭﻷﻃﻤﺌﻦ ﻋﻠﻴﻜﻢ!
− ﺳﺘﺠﺪ أﻡ ﺟﺎﴎ ﻫﻨﺎﻙ, ﻟﻘﺪ ﺳﺒﻘﺘﻚ!
ﻫﺒﻂ اﳉﺒﻞ, ﻭﻏﺎب, ﻭﺑﻌﺪ أﻗـﻞ ﻣـﻦ ﺳـﺎﻋﺔ ﻛـﺎﻥ ﺑﺎﺳـﺘﻄﺎﻋﺘﻬﻢ أﻥ ﻳـﺮﻭﻩ ﺻﺎﻋﺪا اﻟﺘﻞ اﻟﺬﻱ ﻳﺴﻨﺪ ﻇﻬﺮ ﻗﺮﻳﺘﻬﻢ. ﺗﻮﻗﻒ ﻃﻮﻳﻼ, ﺑﺤﻴــﺚ ذﻛﺮﻫــﻢ ذﻟــﻚ ﺑﻮﻗﻔﺔ أﻡ ﺟﺎﴎ اﻟﻄﻮﻳﻠﺔ ﻓﻮﻕ اﳉﺒﻞ ﻗﺒﻞ ﻋﴩﻳﻦ ﻋﺎﻣﺎ.
ﻛﺎﻧﻮا ﻳﻌﺮﻓﻮﻥ أﻥ ﻟﻴﺲ أﻣﺎﻣﻪ ﺳﻮى ﺧﻴـﺎرﻳﻦ: أﻥ ﻳﻘﻔـﻞ ﻋـﺎﺋﺪا أﻭ ﻳﻨﺤـﺪر ﳐﺘﻔ ﹰﻴﺎ ﻧﺤﻮ اﻟﺴﻔﺢ اﻟﺬﻱ ﻻ ﻳﺮﻭﻧﻪ.
اﺧﺘﻔﻰ.
00 Mayıs'ta şafak sökmeden kısa bir süre önce, Ras el-Şurv'dan gelen adamlardan biri, Ebu Ceser'in yaşadığı köye vardı. O, doğuya doğru ilerleyip Amman'ın dışındaki El-Vahdet mülteci kampına yerleşenlerden biriydi. Ebu Ceser'in gelişine duyduğu sevinç eşsizdi. Misafir, aklında kalan tek soruyu sordu:
− Ras el-Şurv'u ziyaret eden oldu mu?
− Ziyaret etmeye dayanabilen herkes. Bazılarımız yıkılmış halini görmeye dayanamadı.
Onları ziyaret etmeye geliyorsun, değil mi?
− Evet, ve seni kontrol etmeye de!
− Umm Ceser'i orada bulacaksın, o senden önce gitti!
Dağdan indi, gözden kayboldu ve bir saatten kısa bir süre sonra onu köylerinin arkasını destekleyen tepeye tırmanırken gördüler. Uzun bir süre durakladı, o kadar uzun ki bu onlara yirmi yıl önce Umm Jasser'in dağın tepesindeki uzun duraklamasını hatırlattı.
Sadece iki seçeneği olduğunu biliyorlardı: geri dönmek ya da göremedikleri yamaçtan aşağı kaybolmak.
Kayboldu.