ﰲ اﻟﻌﺎﴍ ﻣﻦ أﻳﺎر اﻣﺘﺪ ﻧﻮﻣﻬﺎ ﺣﺘﻰ اﳊﺎدﻳﺔ ﻋﴩة ﺻﺒﺎﺣﺎ. ﻣﻨﻬﻜﺔ ﳖﻀﺖ. ﺗﻮﻗﻌﻮا ﻛﻞ ﳾء, ﻟﻜﻨﻬﻢ ﱂ ﻳﺘﻮﻗﻌﻮا أﻥ ﺗﻘﻮﻝ ﳍﻢ:
− ﻣﻨﺬ ﺳﻨﲔ ﱂ أﺷﻌﺮ ﺑﻤﺜﻞ ﻫﺬﻩ اﻟﺮاﺣﺔ اﻟﺘﻲ أﺣﺴﺴﺘﻬﺎ اﻟﻠﻴﻠﺔ ﻭأﻧﺎ ﻧﺎﺋﻤﺔ ﰲ ﺑﻴﺘﻨﺎ!
ﻭﺑﻌﺪ أﻗﻞ ﻣﻦ ﻧﺼﻒ ﺳﺎﻋﺔ ﻗﺎﻟﺖ: أﻇـﻦ أﻥ زﻳﺎرﺗﻨـﺎ ﻃـﺎﻟﺖ, ﺻـﺤﻴﺢ أﻥ أﺻﺤﺎب ﻫﺬا اﻟﺒﻴﺖ ﻻ ﻳﺒﺪﻭﻥ ﻣﻨﺰﻋﺠﲔ ﻣﻦ ﻭﺟﻮدﻧﺎ, ﻭﻟﻜﻦ, ﻛﲈ ﻗﺎﻝ اﳌﺜــﻞ: إﻥ ﻛﺎﻥ ﺣﺒﻴﺒﻚ ﻋﺴﻞ, ﻣﺎ ﺗﻠﺤﺴﻮش ﻛﻠﻪ!
ﻭاﺧﺘﻔﺖ ﻣﺮة أﺧﺮى..
00 Mayıs'ta uykusu sabah on bire kadar uzadı. Bitkin bir halde doğum yaptı. Her şeyi bekliyorlardı ama ona şöyle diyeceğini beklemiyorlardı:
− Yıllardır kendi evimde uyurken hissettiğim kadar huzur hissetmemiştim!
VeYarım saatten kısa bir süre sonra şöyle dedi: Sanırım ziyaretimiz uzun sürdü. Doğru, bu evin sahipleri varlığımızdan rahatsız görünmüyorlar ama, atasözünde dendiği gibi: Sevgilin balsa, hepsini yalama!
Ve tekrar ortadan kayboldu...