عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ
سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَيْنِ وَهُمَا يَتَقَاوَلَانِ وَأَحَدُهُمَا قَدْ غَضِبَ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ وَهُوَ يَقُولُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ الشَّيْطَانُ قَالَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ قُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Süleyman ibn Surad'ın rivayetine göre: Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sallam), iki adamın tartıştığını işitti. Adamlardan biri çok öfkeliydi ve öfkesi çok şiddetliydi. Bir şeyler söylüyordu. Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sallam) şöyle buyurdu: "Ben öyle bir söz biliyorum ki, eğer onu söylerse, şeytan ondan uzaklaşır." Sonra bir adam yanına gelip şöyle dedi: "De ki: 'Lanetlenmiş şeytandan Allah'a sığınırım.'"