Nahum o gün Malbas'a varmadan önce, Filistin kefiyesini, agalını ve kambazını çıkarır çıkarmaz, herkesi ikna etmesi gereken hikâyeyi düşünmeye başladı. Yiyecek ve içecek olmadan ortadan kaybolma fikri en iyisiydi: üç gün boyunca bir tilkinin bile sığamayacağı küçük, dar bir mağarada saklanmak! Arapların etrafta dolaştığını duyuyor, ayak seslerini, tüfeklerinin dipçiklerinin sallanışını görüyor, geceleri havlamalarını ve gündüzleri hayvanlarının o mağaranın etrafındaki otları otladığını duyuyordum. Neredeyse ölümümle sonuçlanacak bir eşek vardı: küçük mağaranın kapısını örten otları yiyordu. Boğuk bir sesle onu kovmaya çalıştım ama sesi arayıp durdu, sonra tekrar ot yemeye geri döndü.