Muhyiddin Derviş; (ö.0000/0000) Suriye/Humus’ta yaşamış Arap Dili ve Edebiyatında adında söz ettiren bir âlimdir. Eğitim-öğretimde kırk yılı aşkın süre resmi ve özel kurumlarda çalışmıştır. Pek çok gazetede makaleler yazmış, bazılarında baş editörlük yapmıştır. 0000 yılında dergi çıkarmış; sanat, edebiyat ve sosyal bilimler sponsorluğu ve gözetmen olarak üyelik dahi yapmıştır. Humus edebiyatçıları, yazarları ve tiyatrocularının çoğu ondan ders almış, şiir ve edebiyatta model olması yönüyle âdeta ilk önder kabul edilmiştir. Şair ve edebiyatçı kimliğine sahip bir şahsiyet olduğu, edebi formatlara sahip bir kişilik olarak çok ürün verdiği bilinmektedir. Farklı inceleme ve araştırma yazıları, şiir, gazel ve kasideleri olduğu bilinmektedir. İ’râbu’l-Kur’ani’l-Kerîm ve Beyanühu adlı eseri en önemli telifidir. Ansiklopedik nitelikteki bu eserde, kendiniTamamen Kur’an’ın komplike meselelerinin çözümüne ve mu’ciz yönüne adamıştır. Eser günümüzde hâlâ, Suriye üniversitelerinin Edebiyat Fakülteleri’ndeki Arap Dili Bölümlerinde önemli bir kaynak eser olma özelliğini sürdürmektedir.
Bu makalede eserin dilbilimsel konuları açıklama yöntemi işlenmiştir. Eserin muhtevası; lügat, sarf, nahiv, irap, kıraat ve belâgat başlıklarında verilmiş, metodu ise on bir başlıkta izaha çalışılmıştır.