فالشفاعة المنفية : مَا كَانَتْ تُطْلَبُ مِنْ غَيْرِ اللَّهُ فِيمَا لَا يَقْدِرُ عَلَيْهِ إِلَّا اللهُ ، والدليلُ قَوْلُهُ تَعالى : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِن قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴾ [البقرة: ٢٥٤].
والشفاعةُ المُثبَتَةُ : هِيَ الَّتِي تُطْلَبُ مِنَ اللَّهِ، وَالشَّافِعُ مُكَرَّمُ بِالشَّفَاعَةِ، وَالْمَشْفُوعُ لَهُ مَنْ رَضِيَ اللهُ قَولَهُ وَعَمَلَهُ - بَعْدَ الإِذْنِ - كَمَا قَالَ تَعالى : ( مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ﴾ [البقرة: ٢٥٥].
Olumsuz şefaat, yalnızca Allah'ın kontrol edebileceği konularda Allah'tan başkasından istenen şefaattir. Delil, Yüce Allah'ın şu sözüdür: "Ey iman edenler! Size verdiğimiz rızıklardan infak edin. Çünkü bir gün gelecek ki, o günde ne dostluk ne de şefaat vardır. İşte kâfirler, işte onlar zalimlerdir." [Bakara: 000]. Onaylanmış şefaat ise Allah'tan istenen şefaattir ve şefaat eden kişi şereflidir. Şefaat, Allah'ın izniyle sözlerini ve amellerini onayladığı kimse içindir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "(O'nun izni olmadan kim O'nun nezdinde şefaat edebilir?)" [Bakara: 000].